Трамп версус ЕУ – енигма за опстанок на Евро-Атлантското партнерство
Свидетели сме на револуционерни промени во однос по ривалитетот на светско ниво на одделни вредносни системи. Западниот вредносен систем го пронаоѓа мотивот за развојот на општеството во глорификација на значењето на капитал – односот и приватната сопственост -”како невидлив замаец што го движи човештвото напред”. На далекиот Исток преовладуваат доктрините на Конфучие којшто за врвен вредносен принцип ја слави мудроста и Будистичкото учење коешто е синоним за хоризонтална солидарност. ПанАфриканскиот вредносен систем почива на воскреснатиот идеал за автентичните вредности-епилог од анти-колонијалната борба. Латино Американците се повеќе се посветуваат кон инхенистичката (домородна) култура и вредностите на древните цивилизации.
ПОЛИТИЧКОТО ЦУНАМИ НА ДОНАЛД ТРАМП
Победата на Доналд Трамп во 2016 година беше победа на Хараклитовата хипотеза дека “дијалектиката е повторно жива”. Tрамп во август 2017 година ја промовираше новата американска гео-политика. Поради негативните искуства од војните во Кореја, Камбоџа, Виетнам, СЦГ, Ирак, Либија, Сирија, Сомалија…,тој храбро изјави дека САД нема повеќе преку проектите на “обоени револуции” и директни воени интервенции да проектира демократски процеси во одделни суверени држави ширум светот. Единствената задача којашто ќе ја имаат разузнавачките и воени сили на САД според него требаше да биде во тој период борбата против меѓународниот тероризам, како најголемо зло во третиот милениум. Исто така, Трамп се состана со двете клучни политички личности-Путин и Си Џин Пинг, оквалификувани во националната безбедносна стратегија на САД, како главни опасности за доминацијата на западните вредности на светско ниво.
Доналд Трамп за време на својот прв мандат се соочи со американската длабока држава,со моќните банкарско-корпоративни елити коишто преку одделни луѓе од разузнавањето и лоби-групи во Конгресот и Сенатот, управуваа преку клиентилистичката и корумпирана политичка елита со САД и светот. Американсkата гео-политика уште од 1970 година се базира на “Глобалната политичка идеологија за светот како исцртана шаховска табла” напишана од Збигњев Бжежински. Пред да почине (крајот на 2017 година, за време на мандатот на Трамп),Бжежински и порача на американската глобална политичка елита: “ Во периодот на транзиција на светското општество од “доктрината за капиталистичката држава на благостојба” кон “глобалната капиталистичка доктрина”, дипломатијата на светскиот банкарскoкорпоративен капитал треба да ја замени државната дипломатија и да ја поистовети со лојалноста кон идеите на глобалната политичка идеологија…”.
Трамп во тој период беше целосно блокиран од клиентилистичката државна администрација и беа водени бесконечни судски постапки против него?! Тој требаше да докажува дека нема никакво руско замешаталство во неговата изборна победа во 2016 година. И покрај огромните успеси во растот на американската економија и постигната рамнотежа во политичкиот ривалитет со Н.Р.Кина и Русија, тој во 2020 година ја загуби битката со моќната банкарско-корпоративна елита и нивните политички лоби-групи и невладини фондации и агенции.
Токму затоа,знаејќи со какви противници се соочува (при што беа очигледно планирани и два атентати врз него од длабоката држава),Трамп “ги соблече политичките ракавици” и од првиот ден после победата во декември 2024 година “со голи тупаници”,почна да се бори против незаконските дејствија на државната администрација. Се истражува прекумерното трошење на државни буџетски средства за воена подршка на Украина, неоправдани социјални трошоци во САД но и потрошени пари од УСАИД и други невладини организации за уривање на владите во одделни суверени држави ширум светот.
Трамп добро проценил дека опасноста од Трата Светска Војна се зголемува со развојот на воените технологии базирани на хипер-звучните проектили и се поголем број смртоносни оружја кои ги контролира вештачката интелегенција. Свесен дека во сферата на нуклеарното оружје постои мултиполарен ривалитет меѓу САД, Русија и Н.Р.Кина, Трамп веднаш пристапи кон контакти со рускиот лидер Путин и кинескиот лидер Си Џин Пинг. Неговата цел е да се креираат “осигурувачки системи за неделива светска безбедност” за да се спречи нуклеарна катаклизма. Резонски и рационално Трамп ги ограничува и дисциплинира политичките елити во ЕУ, В.Британија и Комонвелтот коишто создаваат морална и психолошка предвоена состојба, несвесни дека во нуклеарна војна нема стратешки победник.
Поразено ќе биде целото човештво!
ЕВРОПСКАТА УНИЈА СООЧЕНА СО ПРОБЛЕМАТИЗИРАЊЕ НА ЕВРОАТЛАНТСКИТЕ ВРЕДНОСТИ
Декларираните принципи на евро-атлантските вредности, профилирани од гео-политичките стратези на најважните и најбогати земји во тоа опкружување, требаше да ја задржат хегемонијата на колективниот Запад, создадена врз база на хиерархијата и доминацијата на политичките елити во САД, Франција, Германија, В.Британија и земјите на Комонвелтот. Тој проект базиран на субјективната воља на главните политички играчи репрезенти на политички партии финансирани од светските мултинационални корпорации се покажа како утописки проект на европско тло.
Едноставно, тој проект е противречен со објективнтата еволуција на европското општество. Концептот за единствено европско општество може да се изведе само ако субјективниот фактор-политичките елити со своите постапки го следат објективниот фактор на општествениот развој!! Само на таков начин, со синтеза на субјективните и објективните фактори на развојот, граѓаните на европскиот континент ќе имаат доверба во европските институции.
Недвојбен факт е дека европските институции организирани по принципот на хиерархиска,елитистичка и клиентилистичка репрезентативна демократија, имаат нужда од нов модел на општествена соработка со сите политички партии, сите класи, интересни групи и општествени движења. Унијата мора да има надеж во природниот општествен развој затоа што општеството е “жив организам” којшто се развива по објективни законитости. Во спротивно, Унијата ќе биде соочена со европскиот популизамкако современа идеологија и практика во политичката акција!
Челниците на Унијата заборавија дека преку потписите на Меркел и Оланд гарантираа спроведување на Минските мировни спогодби меѓу Русија и Украина од декември 2014 и февруари 2015 година. Европа се нагрби со тешкиот товар да арбитрира по прашањата за човечките права и граѓански слободи на руското малцинско население во Украина. Притоа се работи за огромна бројка на руско малцинство,кое се проценува меѓу осум и десет милиони украински жители со руска самосвест. Одбивањето на украинскиот политички врв да разговара за имплементација на Минските мировни спогодби, предизвика пораст на русофобија, забрана за употреба на рускиот јазик и непочитување на руската култура. Европските институции го пренебрегнуваа и забошотуваа фактот за постојано кршење на човечките права на руското малцинство во Украина. Во 2024 година Меркел и Оланд дадоа изјава дека биле свесни за таквата состојба но и за фактот дека истовремено се одвивал и процес за подготовка на Украина за војна со Русија, со обука на украинската војска во западните земји и набавка на западни оружени воени системи.
Состојбата на постојани вооружени судири меѓу украинската армија и про-руските сепаратисти во Доњецкиот, Луганскиот и Запорошкиот регион на Украина каде што живее руското малцинство при што беа вршени злодела према цивилни лица не беше споменувано во извештаите на европските институции. Исто така, забраната за политичка активност на украинските проруски политички партии и граѓански организации беше премолчувано од страна на Унијата.
На Минхенската безбедносна конференција во 2021 година, рускиот лидер Путин по дваесети пат (континуирано од 2002 година од времето на постоење на Советот НАТГО-Русија) повтори дека согласно “светската доктрина за неделива безбедност”, Русија како нуклеарна велесила нема да дозволи проширување на НАТО во Украина и Грузија и стационирање на стратешки нуклеарни проектили на руско-украинската граница. По него настапи Камала Харис и упати провокативна покана за членство на Украина во НАТО?! Тоа беше директен повод за руската агресија врз територијалниот интегритет на Украина. Пред чинот на агресијата Русија беше постојано провоцирана со трговски ограничувања и санкции од страна на колективниот Запад, а со хибридни информации се потценуваше руската воена моќ. Челниците на НАТО отидоа до таму што прогласуваа “потреба од стратешка победа над Русија”, затварање на Путин, распарчување на Русија и блокада на морските патишта во Балтичкото и Црното море. Како може да се постигне стратешка победа над земја со најголем број нуклеарни боеви глави?!
Меѓународниот терористички чин со минирање на гасоводите Северен ток 1 и 2 не беше загрозување на само на руската еконoмијатуку и директно загрозување на европската економија и осиромашување на европските граѓани. Тие го дигнаа својот глас и на изборите во Белгија, Франција, Австрија, Словачка…гласаа против заговорниците за воена разврска на украинско-рускиот конфликт, како единствена алтернатива за мирот на истокот на Европа.
ЗАКЛУЧОК
Доналд Трамп свесно или несвесно со неговото “претседателско цунами” по победата на изборите во декември 2024 година,почна да ги руши темелите на капиталистичката хипотеза за глобалната политичка идеологија. Тој е единствено способен да ја врати улогата и значењето на суверените држави на светско ниво, проблематизирајќи ја неактивноста на телата на ООН и укажувајќи на штетните последици од политиката на глобалистите коишто ги заобиколуваат ООН преку еластични мрежи -Г 7,Г 12,Г 20…
Потпирајќи се на американскиот сон и мечта за еднаква шанса за успех, Трамп му помогна на светското општество да проникне во суштината на капиталистичката корпоративна глобална пиеса. Со децении, со вештачки информативни и маркетиншки трикови таа пиеса беше претставувана како единствена иднина на човештвото. Луѓето ширум светот “го прочитаа” заштитниот пасворд на “ѓоамити хуманите” невладини фондации и агенции коишто глобалистите ги финансираат. Нивна цел беше да ги избришат границите на суверените држави, да ги срушат нивните институции и непречено да ги експлоатираат нивните национални ресурси. Трамп за еден месец ги разоткри сите нивни елитни клубови, сите банки, инвестициски фондови, ”сите марифетлуци” на глобалното општество без граници.
Европската Унија ќе мора да го приспита квалитeтот на своите бирократски институции и да ја согледа погрешната хиерархија во меѓусебните односи на европскиот континент во историски контекст. Непочитувањето на другите народи и култури потекнува од вокреснатиот европски нео-колонијализам. Европа се дели на “Вестфалски европски земји” Германија, Франција, Холандија, Данска, Шпанија, Италија… којшто промовира концентрација на политичка власт во рацете на богатите,силен суверенитет и идентичност од една страна. Од друга страна се европските земји на кои им се препорачува “средновековен модел на управување”,во процесот на преговори за полноправно членство (во нашиот случај).Тој модел води кон промоција на потреби од преклопување на власта, разделен суверенитет, мноштво на идентичности, промена на државни атрибути и неопределeни граници?! Во таков европски хаос, по дваесет и четири години безуспешни обиди, јас самиот (како човек којшто со децении безгранично верував во европската идеја) почнав да се прашувам?? Зошто тогаш мене ми е потребно членство во Унијата,ако јас ја изгубам мојата Македонија!!
На пресечната точка со можните алтернативи на американскиот и европскиот концепт за економски развој e дилемата дали европските граѓани се определуваат за “глобална” или “суверена” политичка доктрина!! Жителите на европскиот континент мора да се изборат пред се за мирољубива коегзистенција најпрво меѓу европските,а потоа и меѓу сите народи во светот, со заложба за создавање еднакви услови за развој и просперитет на сите држави во меѓународниот светски поредок.
Пишува за Макпрес Марјан Ѓорчев